Konjunktiv Perfekt

Der Konjunktiv Perfekt Aktiv wird aus dem Perfektstamm und dem Suffix -erim, -erīs, -erit, -erīmus, -erītis, -erint gebildet. Im Passiv steht das PPP zusammen mit dem Konjunktiv Präsens von esse (sim, sīs …). Er dient vor allem zur Markierung von Vorzeitigkeit im Nebensatz nach Haupttempus sowie im Hauptsatz als prohibitiver Konjunktiv.

Nach dieser Seite können Sie …

Konjunktiv Perfekt Aktiv

Perfektstämme: amāv- (amāre), monu- (monēre), rēx- (regere), audīv- (audīre), cēp- (capere).

Person a-Konj. (amāre) e-Konj. (monēre) kons. Konj. (regere) i-Konj. (audīre) gem. Konj. (capere)
1. Sg.amāverimmonuerimrēxerimaudīverimcēperim
2. Sg.amāverīsmonuerīsrēxerīsaudīverīscēperīs
3. Sg.amāveritmonueritrēxeritaudīveritcēperit
1. Pl.amāverīmusmonuerīmusrēxerīmusaudīverīmuscēperīmus
2. Pl.amāverītismonuerītisrēxerītisaudīverītiscēperītis
3. Pl.amāverintmonuerintrēxerintaudīverintcēperint

Konjunktiv Perfekt Passiv (analytisch)

Bildung: PPP (kongruent mit Subjekt in Genus, Kasus, Numerus) + Konjunktiv Präsens von esse (sim, sīs, sit, sīmus, sītis, sint).

Person amārī (PPP: amātus) monērī (PPP: monitus) regī (PPP: rēctus) audīrī (PPP: audītus) capī (PPP: captus)
1. Sg.amātus simmonitus simrēctus simaudītus simcaptus sim
2. Sg.amātus sīsmonitus sīsrēctus sīsaudītus sīscaptus sīs
3. Sg.amātus sitmonitus sitrēctus sitaudītus sitcaptus sit
1. Pl.amātī sīmusmonitī sīmusrēctī sīmusaudītī sīmuscaptī sīmus
2. Pl.amātī sītismonitī sītisrēctī sītisaudītī sītiscaptī sītis
3. Pl.amātī sintmonitī sintrēctī sintaudītī sintcaptī sint

Das PPP kongruiert mit dem Subjekt: bei femininem Subjekt amāta sim, bei Neutrum amātum sit.

esse – Konjunktiv Perfekt

1. Sg.2. Sg.3. Sg.1. Pl.2. Pl.3. Pl.
fuerim fuerīs fuerit fuerīmus fuerītis fuerint

Verwendung

Zum syntaktischen Gebrauch: Modusgebrauch.