e-Konjugation
Musterverb: moneō, monēre, monuī, monitum – mahnen · Kennzeichen: Infinitiv auf -ēre, Bindevokal -ē-
Nach dieser Seite können Sie …
- alle Indikativ-Formen der e-Konjugation im Aktiv und Passiv bilden
- die vier Konjunktiv-Tempora der e-Konjugation korrekt formen
- Imperativ, Infinitive und Partizipien der e-Konjugation bestimmen
Stammformen
| 1. Sg. Präs. | Infinitiv | 1. Sg. Perf. | PPP |
|---|---|---|---|
| moneō | monēre | monuī | monitum |
Präsensstamm: monē- · Perfektstamm: monu- · Supinstamm: monit-
Indikativ Aktiv
Indikativ Aktiv – Präsenssystem
| Person | Präsens | Imperfekt | Futur I |
|---|---|---|---|
| 1. Sg. | moneō | monēbam | monēbō |
| 2. Sg. | monēs | monēbās | monēbis |
| 3. Sg. | monet | monēbat | monēbit |
| 1. Pl. | monēmus | monēbāmus | monēbimus |
| 2. Pl. | monētis | monēbātis | monēbitis |
| 3. Pl. | monent | monēbant | monēbunt |
Indikativ Aktiv – Perfektsystem
| Person | Perfekt | Plusquamperfekt | Futur II |
|---|---|---|---|
| 1. Sg. | monuī | monueram | monuerō |
| 2. Sg. | monuistī | monuerās | monueris |
| 3. Sg. | monuit | monuerat | monuerit |
| 1. Pl. | monuimus | monuerāmus | monuerimus |
| 2. Pl. | monuistis | monuerātis | monueritis |
| 3. Pl. | monuērunt | monuerant | monuerint |
Indikativ Passiv
Indikativ Passiv – Präsenssystem
| Person | Präsens | Imperfekt | Futur I |
|---|---|---|---|
| 1. Sg. | moneor | monēbar | monēbor |
| 2. Sg. | monēris | monēbāris | monēberis |
| 3. Sg. | monētur | monēbātur | monēbitur |
| 1. Pl. | monēmur | monēbāmur | monēbimur |
| 2. Pl. | monēminī | monēbāminī | monēbiminī |
| 3. Pl. | monentur | monēbantur | monēbuntur |
Indikativ Passiv – Perfektsystem
PPP: monitus/monita/monitum (hier m. Sg./Pl.)
| Person | Perfekt | Plusquamperfekt | Futur II |
|---|---|---|---|
| 1. Sg. | monitus sum | monitus eram | monitus erō |
| 2. Sg. | monitus es | monitus erās | monitus eris |
| 3. Sg. | monitus est | monitus erat | monitus erit |
| 1. Pl. | monitī sumus | monitī erāmus | monitī erimus |
| 2. Pl. | monitī estis | monitī erātis | monitī eritis |
| 3. Pl. | monitī sunt | monitī erant | monitī erunt |
Konjunktiv
Konjunktiv Aktiv
| Person | Präsens | Imperfekt | Perfekt | Plusquamperfekt |
|---|---|---|---|---|
| 1. Sg. | moneam | monērem | monuerim | monuissem |
| 2. Sg. | moneās | monērēs | monueris | monuissēs |
| 3. Sg. | moneat | monēret | monuerit | monuisset |
| 1. Pl. | moneāmus | monērēmus | monuerimus | monuissēmus |
| 2. Pl. | moneātis | monērētis | monueritis | monuissētis |
| 3. Pl. | moneant | monērent | monuerint | monuissent |
Konjunktiv Passiv
| Person | Präsens | Imperfekt | Perfekt | Plusquamperfekt |
|---|---|---|---|---|
| 1. Sg. | monear | monērer | monitus sim | monitus essem |
| 2. Sg. | moneāris | monērēris | monitus sis | monitus essēs |
| 3. Sg. | moneātur | monērētur | monitus sit | monitus esset |
| 1. Pl. | moneāmur | monērēmur | monitī sīmus | monitī essēmus |
| 2. Pl. | moneāminī | monērēminī | monitī sītis | monitī essētis |
| 3. Pl. | moneantur | monērentur | monitī sint | monitī essent |
Imperativ und Infinite Formen
Imperativ
| Person | Aktiv | Passiv |
|---|---|---|
| 2. Sg. | monē (mahne!) | monēre |
| 2. Pl. | monēte (mahnt!) | monēminī |
Infinite Formen
| Form | Aktiv | Passiv |
|---|---|---|
| Infinitiv Präsens | monēre | monērī |
| Infinitiv Perfekt | monuisse | monitum esse |
| Infinitiv Futur | monitūrum esse | monitum īrī |
| Partizip Präsens | monēns, monentis | — |
| PPP | — | monitus/a/um |
| PFA | monitūrus/a/um | — |
| Gerundium | monendum (Gen.: monendī) | — |
| Gerundivum | — | monendus/a/um |